Czy szum biały przez całą noc jest niezdrowy?
Przy cichym poziomie nic na to nie wskazuje. Proszę utrzymywać go poniżej pięćdziesięciu decybeli — mniej więcej na poziomie cichego deszczu — i nie stawiać źródła tuż przy głowie.
To nie głośność dźwięku Państwa budzi, lecz jego nagła zmiana. Stały dźwięk w tle — szum biały, różowy lub brązowy — zmniejsza ten kontrast, dzięki czemu trzaśnięcie drzwiami czy przejeżdżający samochód wywołują mniej mikroprzebudzeń, a Państwa cykle snu pozostają nienaruszone.
Stały dźwięk w tle zmniejsza kontrast między ciszą a nagłym hałasem. Mózg w mniejszym stopniu rejestruje szczyt jako coś nowego i pozostają Państwo w danej fazie snu. Nazywa się to maskowaniem słuchowym.
Wiele osób uważa szum różowy — niższe tony, jak deszcz — lub szum brązowy za spokojniejsze niż klasyczny szum biały. Proszę nie ustawiać źródła zbyt głośno: wystarczy cichy, stały poziom, a głośniejszy działa na niekorzyść.
Przy zmiennym hałasie otoczenia — ulica, sąsiad, partner, który wraca później — maskowanie działa zwykle lepiej niż blokowanie. Przy długotrwałym głośnym hałasie skuteczniejsze jest blokowanie zatyczkami do uszu.
Najbardziej niedoceniany hałas w sypialni pochodzi z wnętrza: tykający zegar, lodówka za ścianą czy łóżko, które skrzypi przy każdym ruchu. To ostatnie jest jednym z powodów, dla których dobre łóżko buduje się tak, by było ciche.
Przy cichym poziomie nic na to nie wskazuje. Proszę utrzymywać go poniżej pięćdziesięciu decybeli — mniej więcej na poziomie cichego deszczu — i nie stawiać źródła tuż przy głowie.
Wrażliwość na hałas podczas snu bardzo się różni w zależności od osoby i fazy snu. Wczesnym rankiem, gdy jest więcej snu płytkiego i REM, każdy staje się bardziej wrażliwy — także ci, którzy uważają, że mają twardy sen.