Adenozyna to substancja, która gromadzi się w mózgu w godzinach czuwania i w ten sposób buduje presję snu — naturalną, narastającą potrzebę snu. Podczas snu adenozyna ulega rozkładowi, dzięki czemu budzą się Państwo wypoczęci. Kofeina blokuje receptory i odsuwa tę presję w czasie, ale jej nie usuwa.
Im dłużej Państwo czuwają, tym więcej gromadzi się adenozyny i tym silniejsza jest potrzeba snu. To homeostatyczna presja snu. Wraz z rytmem dobowym decyduje ona, kiedy i jak głęboko Państwo śpią.
Długi, aktywny dzień buduje dużą presję snu. Długa popołudniowa drzemka ją z kolei usuwa, przez co wieczorem trudniej zasnąć. Dwudziestominutowa drzemka tego nie robi; właśnie w tym tkwi różnica.
Kofeina przypomina kształtem adenozynę i zajmuje te same receptory, nie wywołując efektu senności. Presja snu nie znika, tylko przez pewien czas nie jest odczuwana. Gdy kofeina przestaje działać, nagromadzona presja i tak daje o sobie znać.
Ponieważ okres półtrwania kofeiny wynosi od pięciu do sześciu godzin, filiżanka wypita o szesnastej o dwudziestej trzeciej wciąż działa w jednej czwartej. Nie odczują Państwo tego przy zasypianiu, ale odczują w głębokości snu.
Popularna zasada mówi o ośmiu do dziesięciu godzin przed snem. Kto kładzie się o dwudziestej trzeciej, ostatnią filiżankę pije około południa. Wydaje się to wcześnie i właśnie dlatego większość ludzi nigdy nie zauważyła różnicy.
Krótka nie, długa tak. Dwadzieścia do trzydziestu minut daje regenerację bez istotnego obniżenia presji snu. Dziewięćdziesiąt minut to cały cykl i odczują to Państwo wieczorem.